Το Παράξενο Πιρούνι

Εσύ που διαβάζεις αυτή την ανάρτηση (σε περίπτωση πάντα που τη διαβάζει και κάποιος άλλος πέραν της γράφουσας :) και κάτι σκαμπάζεις από μαγειρική, ξέρεις πως πολλές φορές συνηθίζεται να "σβήνουμε" κάποιο φαγητό με αλκοόλ. Το αλκοόλ "σβήνει" το φαγητό έτσι όπως "σβήνει" και το χρόνο. Πίνεις για να σκεπάσεις τα συναισθήματα σου, ακριβώς όπως σκεπάζεσαι με μια κουβέρτα όπου κάτω από αυτήν κανένας και τίποτα δε μπορεί να σε βλάψει. Όμως, όσο γρήγορα εξατμίζεται το κρασί από το φαγητό στην κατσαρόλα, έτσι γρήγορα εξατμίζεται και η αίσθηση της ασφάλειας. Και... κάπως έτσι ελλείψει κρασιού, για να περάσουμε και στο θέμα του ιστολογίου, το συκώτι "σβήστηκε" με ξύδι, γλυκάθηκε με λίγο πετιμέζι σταφυλιού και ολοκληρώθηκε με την προσθήκη λίγου φρέσκου ανανά, κερδίζοντας έτσι την παράξενη θέση του εδώ μέσα. 😊

Ύστερα λοιπόν από το κρασάτο συκώτι με κεράσια κι έπειτα με blueberries, να το και το ξιδάτο συκώτι με ανανά! Το Παράξενο Πιρούνι είχε έτοιμο και ξεπαγωμένο το κομμάτι του συκωτιού, το οποίο σώταρε μαζί με ένα μέτριο ξερό κρεμμύδι σε φέτες σε μια κουταλιά ελαιόλαδο. Έσβησε με ένα σφηνάκι μηλόξιδο, ένα ωραίο βιολογικό που μαζί με ένα κουταλάκι πετιμέζι το Παράξενο Πιρούνι δε χορταίνει στις πράσινες σαλάτες του, και πρόσθεσε λίγο νερό. Όταν το νερό πήρε βράση, το Παράξενο Πιρούνι χαμήλωσε τη θερμοκρασία, πρόσθεσε 2 πιπεριές Φλωρίνης σε λεπτές λωρίδες και 2 καρότα σε ψιλές ροδέλες, ένα φύλλο δάφνης, μια μικρή αποξηραμένη καυτερή πιπερίτσα, 2 - 3 καρφάκια γαρίφαλλο, λίγους κόκκους κέδρου και μισή κουταλιά γλυκιά πάπρικα, σκέπασε την κατσαρολίτσα του και σιγόβρασε για 40 λεπτά περίπου.

Προς το τέλος το Παράξενο Πιρούνι ξεσκέπασε την κατσαρόλα, δυνάμωσε την ένταση στην εστία, πρόσθεσε δυο ροδέλες φρέσκο ανανά σε κομμάτια και όταν τα υγρά είχαν σχεδόν απορροφηθεί, πρόσθεσε και 2 κουταλάκια του γλυκού περίπου βιολογικό πετιμέζι σταφυλιού. Αφού ανακάτεψε κι έφερε τα υλικά μια - δυο βόλτες στο κατσαρολάκι του, το Παράξενο Πιρούνι απέσυρε από την εστία κι άφησε το φαγητό του να γίνει χλιαρό.

Το πιάτο δοκιμάστηκε αμέσως και απέσπασε από το ίδιο το Παράξενο Πιρούνι αλλά και από τον εικονιζόμενο πειρατή - πελαργό, τα καλύτερα σχόλια. Γιατί όπως το Παράξενο Πιρούνι περίμενε, επιβεβαιώθηκε πως τέτοιο εξωτικό συκωτάκι ούτε στην ίδια την Καραϊβική δε φτιάχνουν! 😊🍍

Το Παράξενο Πιρούνι εκτός από παράξενο, είναι και ανάποδο. Αντί να πειραματιστεί με τον κιμά γαλοπούλας τη σωστή εποχή, δηλαδή τα Χριστούγεννα, το κάνει τώρα που πλησιάζει Πάσχα. Τι πειράζει όμως? Σημασία έχει να προκύπτει ένα νόστιμο, δημιουργικό κι αλλιώτικο πιάτο! Όπως όλες οι παραξενοπιρουνίσιες συνταγές δηλαδή! 😉

Αντί για γαλοπούλα γεμιστή με κάστανα, γιουβαρλάκια από κιμά γαλοπούλας με μια υπέροχη βελούδινη σος από κάστανα να τα σκεπάζει και να τα απογειώνει! Το Παράξενο Πιρούνι χρησιμοποίησε έτοιμα βρασμένα κάστανα και έφτιαξε πανεύκολα το καταπληκτικό πιάτο της φωτογραφίας.

Τα υλικά που χρησιμοποίησε:

- 300 γραμμάρια περίπου κιμά γαλοπούλας που είχε ξεπαγώσει καλά

- ένα ασπράδι αβγού

- 2 κουταλιές τριμμένη γραβιέρα

- λίγο μαϊντανό (μόνο τα τρυφερά φυλλαράκια) καλά ψιλοκομμένο

- 2 κουταλιές ρύζι βρασμένο αναποφλοίωτο

- αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο

- 200 γραμμάρια έτοιμα βρασμένα κάστανα (στο σούπερ μάρκετ)

- ένα μεγάλο κρεμμύδι

- 2 μικρά καρότα

- τα κοτσανάκια του μαϊντανού ψιλοκομμένα

- ένα φύλλο δάφνης. μερικά γαρίφαλλα, κόκκους από μαύρο πιπέρι

Το Παράξενο Πιρούνι ξεκίνησε φτιάχνοντας τα γιουβαρλάκια του. Ζύμωσε τον κιμά σε μπολ μαζί με το ασπράδι του αβγού, τη γραβιέρα, τον μαϊντανό, το ρύζι, το αλάτι, το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και άφησε το μίγμα στο ψυγείο για μια ώρα το λιγότερο, να σφίξει περισσότερο. Ύστερα έπλασε τα γιουβαρλάκια του, τα σκέπασε καλά με μια διάφανη μεμβράνη φροντίζοντας να μην ακουμπούν το ένα το άλλο και τα "ξέχασε" κι αυτά στο ψυγείο για μερικές ώρες.

Όταν ήταν να ξεκινήσει να βράζει τα γιουβαρλάκια του, έβαλε σε μεγάλη πλατιά κατσαρόλα το κρεμμύδι ψιλοκομμένο, τα καρότα κομμένα σε λεπτές ροδέλες, τα κοτσανάκια του μαϊντανού, τα κάστανα, τη δάφνη, τα γαρίφαλλα και τους κόκκους πιπεριού και πρόσθεσε νερό να τα σκεπάζει. Όταν πήρε βράση, χαμήλωσε τη φωτιά και με προσοχή έβαλε τα γιουβαρλάκια φροντίζοντας να είναι σε μια στρώση κι όχι το ένα πάνω στο άλλο (γι΄αυτό έχει σημασία η κατσαρόλα να είναι χαμηλή σε ύψος και μεγάλη σε διάμετρο) και σιγόβρασε με κλειστό το καπάκι για μια ώρα.

Όταν πέρασε η ώρα και είχαν βράσει καλά τα γιουβαρλάκια και τα λαχανικά, το Παράξενο Πιρούνι αφαίρεσε τα γιουβαρλάκια από την κατσαρόλα με τρυπητή κουτάλα και πολτοποίησε στο multi τα κάστανα μαζί με τον υπέροχο ζωμό και τα κομματάκια των λαχανικών, αφαιρώντας φυσικά τα ολόκληρα κομμάτια των μπαχαρικών και τη δάφνη.

Τα γιουβαρλάκια ξάπλωσαν στο παραξενοπιρουνίσιο πιάτο και σκεπάστηκαν αμέσως για να μην κρυώσουυν με τη βελούδινη σος κάστανου. Οι ποσότητες βγάζουν δυο μικρές μερίδες ή μια γενναία μεγάλη μερίδα, η σος κάστανου θα περισσέψει αλλά είναι όπως φαντάζεσαι νοστιμότατη και τρώγεται και σκέτη με κρουτόν και τριμμένο τυράκι σαν σούπα βελουτέ αραιωμένη με λίγη κρέμα γάλακτος ή και σκέτο νεράκι.

Κάποια πλασματάκια ξύπνησαν από τον χειμωνιάτικο λήθαργο τους και πήραν πιρούνι λαχταρώντας να κλέψουν και να τσιμπήσουν έστω κι ένα παραξενοπιρουνίσιο καστανο-γιουβαρλάκι! Και όπως ήταν αναμενόμενο, το Παράξενο Πιρούνι που μπορεί να έχει σκληρά ατσάλινα δόντια αλλά έχει και καρδιά μαλακή σαν βρασμένο κάστανο, γύρισε από την άλλη και έκανε πως δεν βλέπει. 😊

Μια ανάσα πριν την πολυπόθητη άνοιξη με το φως της μέρας ως αργά, τον γλυκό ήλιο που σε ζεσταίνει χωρίς να σε καίει, τα ευωδιαστά ανθισμένα λουλούδια, τα πράσινα τοπία και φυσικά τα καλύτερα λαχανικά και φρούτα όπως τις ακαταμάχητες φράουλες ή τα προκλητικά κεράσια, το Παράξενο Πιρούνι λέει να σκαρώσει κάτι χειμωνιάτικο με πρωταγωνιστή το πορτοκάλι.

Τα τελευταία πορτοκάλια του χειμώνα είναι και τα πιο γλυκά και αφού χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον αρωματίζοντας με το ξύσμα τους μπισκότα ή αφού έγιναν γεμιστά με κρέμα σοκολάτας, ευκαιρία να γίνουν και πάλι γεμιστά, σε αλμυρή εκδοχή αυτή τη φορά!

Το Παράξενο Πιρούνι είχε έτοιμο τον κιμά γαλοπούλας μαλακό και ξεπαγωμένο, που σε ποσότητα πρέπει να ήταν γύρω στα 300 γραμμάρια. Στην κατσαρόλα του, σε μια κουταλιά ελαιόλαδο σώταρε τον κιμά μαζί με ένα μικρό κρεμμύδι και μια σκελίδα σκόρδο ψιλοτριμμένα καλά στο multi. Πρόσθεσε κι ένα μικρό καρότο, επίσης ψιλοτριμμένο στο multi και έσβησε με ένα ποτηράκι λευκό κρασί.

Όταν το κρασί εξατμίστηκε, μπήκαν τα αρωματικά: Κόλιανδρο, γαρίφαλλα, κεδροκούκουτσα και μαύρο πιπέρι ολόκληρα σε κόκκους. Σε σκόνη μπαχάρι και μοσχοκάρυδο. Σε ξύσμα, ένα πορτοκάλι και φυσικά, αλάτι. Νερό να σκεπάζει τον κιμά και να αφήνει αρκετό ύψος γιατί μόλις πήρε βράση, προστέθηκαν λίγο ρύζι αναποφλοίωτο, ένα φακελάκι κουκουνάρι και 5 βερίκοκα ξερά ψιλοκομμένα.

Το Παράξενο Πιρούνι σιγόβρασε όλα αυτά τα υπέροχα υλικά με την κατσαρόλα του κλειστή για μια ώρα το λιγότερο, να βράσει καλά ο κιμάς και να μαλακώσει το ρύζι. Ύστερα με την κατσαρόλα ξεσκέπαστη και με τη θερμοκρασία υψηλότερη το Παράξενο Πιρούνι άφησε το μίγμα να "πιει" τα υγρά του, ανακατεύοντας συχνά και με προσοχή με ξύλινη κουτάλα.

Άφησε την κατσαρόλα κατά μέρος μέχρι να κρυώσει τελείως το μίγμα του κιμά και να μπορεί να γεμίσει με αυτό τα πορτοκάλια του.

Το Παράξενο Πιρούνι έκοψε με προσοχή με τη βοήθεια ενός κοφτερού μαχαιριού ένα "καπάκι" από 4 μεγάλα πορτοκάλια και με ένα κουταλάκι τα άδειασε από την ψίχα τους. Η ψίχα διατηρείται στην κατάψυξη για μελλοντικές παραξενοπιρουνίσιες δημιουργίες! Σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα, το Παράξενο Πιρούνι έψησε τα πορτοκαλένια του γεμιστά στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά περίπου μέχρι η επιφάνεια να πάρει ένα πιο σκούρο χρώμα.

Αν οι γεμιστές ντομάτες και πιπεριές είναι συνυφασμένες με το καλοκαίρι, τα παραξενοπιρουνίσια γεμιστά πορτοκάλια είναι παιδιά αυτής της εποχής και θα κάνουν την κουζίνα να σου να μοσχοβολήσει και τον ουρανίσκο σου να τραγουδήσει: "Θα 'ναι σαν να μπαίνει η άνοιξη"!

 

"...Ήρθε η ώρα πια κι εγώ,

ήρθε η ώρα πια κι εγώ

Να χορέψω με λαχτάρα,

αγκαλιά με μια αγκινάρα..."

Το Παράξενο Πιρούνι είχε ξεπαγώσει τις υπόλοιπες αγκινάρες στο σακούλι του (ένα κιλό ήταν η συσκευασία, το μισό κιλό το είχε χρησιμοποιήσει στο ριζότο, άρα εδώ έβαλε το υπόλοιπο μισό κιλό αγκινάρες) και 2 μικρά φιλέτα στήθος από κοτόπουλο.

Στο Παράξενο Πιρούνι αρέσουν οι τριλογίες. Κάπου είχε διαβάσει πως αν κάτι συμβεί μια φορά, μπορεί και να μη ξανασυμβεί. Αν όμως συμβεί και δεύτερη, θα τριτώσει οπωσδήποτε. Αλήθεια ή όχι, όσον αφορά την κουζίνα του το Παράξενο Πιρούνι δε σταματά σε τρεις συνταγές με βασικό ένα -ή και περισσότερα- υλικά, αλλά συνεχίζει τους πειραματισμούς ακάθεκτο!

Ωστόσο με το ζευγάρι μπανάνα - μπέικον αυτή εδώ είναι η τρίτη (και τελευταία? Θα δείξει) συνταγή, καθώς το Παράξενο Πιρούνι αρχικά είχε φτιάξει εύκολο ριζότο για γρήγορο, πρόχειρο γεύμα:

                                                     Ριζότο μπανάνα - μπέικον

ύστερα συνέχισε με απίστευτα, πεντανόστιμα cookies μπανάνα - μπέικον:

Και για την τρίτη πρόταση το Παράξενο Πιρούνι σου έχει πανεύκολο, διαφορετικό όμως σίγουρα νοστιμότατο κοτόπουλο μπανάνα - μπέικον. Το ψητό κοτόπουλο, αλλιώς!

Για ένα άτομο, χρειάζεται ένα μικρό στήθος κοτόπουλου. Το ανοίγεις στη μέση με μαχαίρι, αλατοπιπερώνεις καλά από όλες τις πλευρές και βάζεις στην "καρδιά" του μισή μπανάνα κομμένη κατά μήκος. Κλείνεις το κοτόπουλο τυλίγοντάς το με λωρίδες μπέικον και στερεώνεις με οδοντογλυφίδες. 

Σε βουτυρωμένο ταψί, στρώνεις λίγο γλυκό καλαμπόκι κατεψυγμένο (που έχει μείνει να ξεπαγώσει καλά - καλά), βάζεις από πάνω το κοτόπουλο έτσι όπως το έχεις ετοιμάσει με το μπέικον και τη μπανάνα και περιχύνεις με κρέμα γάλακτος (το Παράξενο Πιρούνι βάζει γάλα εβαπορέ αδιάλυτο που είναι και πιο οικονομικό και πιο light). 

Σκορπάς λίγα κομματάκια βούτυρο στην επιφάνεια και σκεπάζεις το ταψί με αλουμινόχαρτο. Ψήνεις σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα για μισή ώρα περίπου, ίσως 40 - 45 λεπτά το περισσότερο (ανάλογα και με τον φούρνο). Προς το τέλος του ψησίματος βγάζεις το αλουμινόχαρτο για να πάρει χρώμα το φαγητό και να ξεροψηθεί το μπέικον.

Σερβίρεται ζεστό με πράσινη σαλάτα και το πιο βασικό κι ωφέλιμο συστατικό για να ολοκληρωθεί η τριλογία: Καλή διάθεση!

Αυτό το θεσπέσιο φουντουκοβούτυρο που το Παράξενο Πιρούνι κρατήθηκε με νύχια και με δόντια για να μην καταβροχθίσει σκέτο από το βάζο του με το κουταλάκι, περίμενε υπομονετικά για να χρησιμοποιηθεί και σε ακόμα μία συνταγή για κυρίως γεύμα, αφού πρώτα δοκιμάστηκε με μεγάλη επιτυχία σε αυτόν εδώ τον υπέροχο πουρέ πατάτας!

Για 2 μικρές μερίδες, το Παράξενο Πιρούνι χρησιμοποίησε 300 περίπου γραμμάρια κιμά από φιλέτο στήθος κοτόπουλο που ζύμωσε με 2 κουταλιές βρασμένο αναποφλοίωτο ρύζι, ένα ασπράδι αβγού, λίγο φρέσκο ψιλοκομμένο δυόσμο, αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο. Αφού το μίγμα έμεινε και λίγο στο ψυγείο για να σφίξει, χωρίστηκε σε μικρά μπαλάκια που ψήθηκαν επάνω σε λαδόκολλα στο φούρνο.

Για αυτή την τέλεια σος το Παράξενο Πιρούνι ενώ έψηνε τα κοτομπαλάκια του, είχε βάλει σε μισή κούπα νερό να σιγοβράζουν 2 μικρά καρότα σε ροδέλες μαζί με ένα κρεμύδι κομμένο σε φέτες, 3 ολόκληρες σκελίδες σκόρδο, ένα φύλλο δάφνης, μερικούς κόκκους μαύρο πιπέρι, 3 καρφάκια γαρίφαλλο, 3 κόκκους μπαχάρι, 3 κόκκους σπόρους κέδρου και μια καυτερή, αποξηραμένη πιπερίτσα.

Το Παράξενο Πιρούνι σούρωσε καλά, κρατώντας ΦΥΣΙΚΑ τον μοσχομυριστό ζωμό λαχανικών και αφαιρώντας τα κομμάτια των μπαχαρικών και το φύλλο της δάφνης. Μπλένταρε καρότα, κρεμμύδι και σκόρδο μαζί με μια μεγάλη κουταλιά φουντουκοβούτυρο, αλάτι και μοσχοκάρυδο και πρόσθεσε όσο από τον ζωμό χρειάστηκε έτσι ώστε να προκύψει μια λεία σος που οπτικά όπως φαίνεται θυμίζει μουστάρδα. 😊

Ο ζωμός που περίσσεψε φυλάχτηκε σε γυάλινο βάζο και στο ψυγείο για μελλοντικές γαμ@τες συνταγές και το Παράξενο Πιρούνι απόλαυσε τα πολύ ελαφριά κοτοσουτζουκάκια του με τη πεντανόστιμη, υπερ-αρωματική και λίγο spicy σος που ετοίμασε, η οποία φυσικά τα απογείωσε! ✌

Αυτά τα βούτυρα ξηρών καρπών το Παράξενο Πιρούνι τα έχει λατρέψει. Από το ταχίνι μέχρι το φιστικοβούτυρο ή αμυγδαλοβούτυρο, ένα μικρό βαζάκι με κάτι σχετικό πάντα θα υπάρχει στο ψυγείο του. Τώρα τελευταία, το Παράξενο Πιρούνι πέτυχε και φουντουκοβούτυρο, το οποίο ήταν φυσικά κεραυνοβόλος έρωτας! Σκέτο εννοείται, σε μπολάκια πρωινού ή σε διάφορα γλυκά χωρίς ζάχαρη και θρυλικά παραξενοπιρουνίσια μπισκότα, δοκιμάστηκε ποικιλοτρόπως και προστέθηκε παντού! 

Μια μέρα λοιπόν που το Παράξενο Πιρούνι ήθελε να περιποιηθεί τον εαυτό του με ένα κάπως πιο εκλεπτυσμένο πιάτο που θα το έλεγες και comfort food, έφτιαξε έναν υπέροχο, βελούδινο πουρέ πατάτας που απογειώθηκε με την προσθήκη μιας κουταλιάς από τον παραπάνω φανταστικό πολτό και σαν να μην ήταν αυτό αρκετό, σκεπάστηκε με μοσχοβολιστή σάλτσα κιμά!

Για τον κιμά, το Παράξενο Πιρούνι σώταρε σε ελάχιστο ελαιόλαδο κρεμμύδι και σκόρδο μαζί με τον κιμά ανακατεύοντας καλά με ξύλινη κουτάλα να "σπάσει" και να ασπρίσει ο κιμάς. Πρόσθεσε ένα μεγάλο καρότο και μια πιπεριά Φλωρίνης ψιλοκομμένα που έδωσαν κι αυτά το άρωμα και τη γλύκα τους. Έβαλε και μια κουταλιά πελτέ ντομάτας και τον σώταρε κι αυτόν, ένα φύλλο δάφνης, 3 καρφάκια γαρίφαλλο, 3 με 4 κόκκους μπαχάρι, ένα ξυλάκι κανέλας, μια καυτερή, αποξηραμένη πιπερίτσα, αλάτι, πιπέρι, μια κουταλιά γλυκιά πάπρικα και φυσικά... νερό! Όχι πολύ νερό, ίσα- ίσα να σκεπάσει τον κιμά. Βράσιμο σε χαμηλή φωτιά με κλειστό καπάκι για 40 λεπτά ή μια ώρα και μετά ξεσκέπασμα, δυνατότερη φωτιά και είναι έτοιμος όταν "πιεί" τα υγρά του!

Για τον πουρέ πατάτας, το Παράξενο Πιρούνι καθάρισε μια μέτρια πατάτα και την έκοψε σε κυβάκια. Τα έβρασε, τα σούρωσε και έτσι μαλακά καθώς ήταν τα έκανε πουρέ με το ραβδομπλέντερ επάνω στο μάτι σε σιγανή φωτιά προσθέτοντας λίγο γάλα εβαπορέ αδιάλυτο και λίγο από το υπέροχο φουντουκοβούτυρο. Έβαλε αλάτι, πιπέρι, λίγο σκόρδο σκόνη και λίγο μοσχοκάρυδο και φρόντισε να ανακατέψει και να πολτοποιήσει καλά, έτσι ώστε να έχει ένα ομοιογενές μίγμα.

Το Παράξενο Πιρούνι σέρβιρε τον πουρέ του αμέσως ζεστό με τη σάλτσα του κιμά από πάνω και λίγο τριμμένο, κίτρινο τυράκι. Μαζί έφαγε φυσικά και την πράσινη σαλάτα του και απόλαυσε ένα υπέροχο γεύμα!

Χαρουπομανία! Το Παράξενο Πιρούνι που κάνει -ή προσπαθεί να κάνει- διατροφή αλλά δε θέλει να στερείται τίποτα, σκέφτηκε να φτιάξει για Κυριακάτικο πιο σπέσιαλ ας πούμε γεύμα, κοτομπουκιές! Φυσικά όχι τηγανιτές αλλά στο φούρνο και πολύ πιο νόστιμες από τις τηγανιτές που θα έτρωγε απέξω.

Αντί για φρυγανιά χρησιμοποίησε τριμμένο παξιμάδι χαρουπιού το οποίο αποδείχτηκε πεντανόστιμο ΚΑΙ στη μαγειρική! Εξάλλου το κοτόπουλο παντρεύεται με όλες τις γεύσεις πάνω - κάτω, έτσι κι εδώ ταίριαξε φανταστικά με τη μεστή, γλυκίζουσα γεύση του χαρουπιού. Κι αντί για γάλα και αβγό, χρησιμοποίησε γιαούρτι στραγγιστό 2% το οποίο και έκανε το κοτόπουλο να μαλακώσει και μαζί με το τριμμένο παξιμάδι σχημάτισε μια εύγευστη κρούστα που έντυσε κάθε κοτομπουκιά υπέροχα.

Για να μην κάνει λοιπόν για πολλοστή φορά το άπαχο φιλέτο από στήθος κοτόπουλου ψητό στην ψηστιέρα με ρίγανη και λεμόνι, το Παράξενο Πιρούνι το έκοψε σε λωρίδες και τις άφησε όλη νύχτα στο ψυγείο να μαρινάρονται με μισό κεσεδάκι (100 γραμμάρια δηλαδή) γιαούρτι στραγγιστό 2%, χυμό και ξύσμα μισού λεμονιού, μια μεγάλη τριμμένη σκελίδα σκόρδου, λίγο φρέσκο τριμμένο τζίντζερ, λίγο ξερό θυμάρι και δεντρολίβανο τριμμένα, λίγο κουρκουμά σκόνη και πάπρικα γλυκιά αλλά και λιγότερη καυτερή.

Την επόμενη μέρα, το Παράξενο Πιρούνι άλεσε μερικά χαρουποπαξιμαδάκια στο multi και βούτηξε στα τρίμματα καλά κάθε κοτομπουκιά. Τις αράδιασε επάνω σε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και έψησε στο φούρνο με αέρα στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά περίπου.

Καλή η νηστεία αλλά είναι κάποιες φορές που το Παράξενο Πιρούνι νιώθει πως κυριολεκτικά "δεν το βαστάν' τα πόδια του". Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά περηφανεύεται πως είναι και γερά! Γι' αυτό εξάλλου τα χρησιμοποιεί συνέχεια. 😊

Να όμως που η πολλή χρήση φέρνει και πολλή κούραση και το Παράξενο Πιρούνι αποφάσισε στην "rest day" όπως τη λένε και στο χωριό του, να φτιάξει κάτι γρήγορο, υγιεινό αλλά και δυναμωτικό.

Στην αγαπημένη λαϊκή του Σαββάτου, το Παράξενο Πιρούνι κόζαρε ματσάκι με φρέσκα, ανοιξιάτικα σπαράγγια και δεν άντεξε να μην τα τσιμπήσει. Τα έπλυνε καλά, έκοψε τις κάτω πιο σκληρές τους άκρες και τα έβαλε στο κατσαρολάκι του μέσα στο οποίο είχε σωτάρει σε λίγο ελαιόλαδο με μια σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη ένα κομμάτι μοσχαρίσιου συκωτιού, έσβησε με το χυμό ενός λεμονιού, πρόσθεσε και το ξύσμα του λεμονιού, πιπέρι, ρίγανη, ένα φύλλο δάφνης, λίγο νερό και τα σπαράγγια του.

Μετά από 40 λεπτά βράσιμο σε χαμηλή φωτιά περίπου είχαν όλα βράσει και μαλακώσει και το Παράξενο Πιρούνι ξεσκέπασε, δυνάμωσε τη φωτιά και άφησε λίγο το φαγητό του να "στύψει". Λίγο πριν κατεβάσει το κατσαρολάκι του από την εστία, το Παράξενο Πιρούνι πρόσθεσε και ένα κουταλάκι κουρκουμά σε σκόνη, που ποτέ δεν έβλαψε κανέναν!

Το Παράξενο Πιρούνι σέρβιρε το φαγητό του ζεστό, συμπληρώνοντας και με λίγο βραστό αναποφλοίωτο ρύζι για να είναι κομπλέ το γεύμα του, δηλ. να έχει και πρωτεΐνη και λαχανικά και σύνθετο υδατάνθρακα.

Τώρα που σου γράφει, το Παράξενο Πιρούνι είναι πανέτοιμο για νέες περιπέτειες, για πάσης φύσεως τρεξίματα και βάρη και θα κλείσει με μια συμβουλή - γνωμικό που επίσης συνηθίζεται στο παραξενοπιρουνίσιο χωριό: "Never skip leg day"🐇

Δεν ήταν νύχτα αλλά έβρεχε. Και αν πολλές ιστορίες μυστηρίου και ίσως τρόμου αρχίζουν μ' αυτόν τον τρόπο, στην κουζίνα του Παράξενου Πιρουνιού μια άλλη ιστορία ξεκινούσε, η οποία κατέληξε αρκετά γρήγορα και ευχάριστα.

Η ιστορία ενός αχνιστού και πικάντικου κοκκινιστού πιάτου, που μαζί με κόκκινο (ασφαλώς) κρασί ήταν η καλύτερη παρέα εκείνο το βροχερό απόγευμα.

Το Παράξενο Πιρούνι είχε ένα φιλέτο στήθος κοτόπουλο και είχε όρεξη να το κάνει πικάντικο και ενδιαφέρον! Το έκοψε μικρά κομμάτια και το σώταρε σε μέτρια φωτιά με ελάχιστο λάδι μαζί με δυο σκελίδες σκόρδο τριμμένες. Έσβησε με ένα φλιτζανάκι κόκκινο ξηρό κρασί, έβαλε ένα φύλλο δάφνης, μια καυτερή αποξηραμένη πιπερίτσα, 2 καρφάκια γαρίφαλλο, 2 κόκκους μπαχάρι, μερικούς κόκκους μαύρο πιπέρι ολόκληρο και πρόσθεσε ένα πελτεδάκι (τη μίνι ατομική συσκευασία των 70 γρ).

Ανακάτεψε με την ξύλινη κουτάλα του σωτάροντας λίγο ακόμα τα υλικά μαζί με τον πελτέ και πρόσθεσε μισή κούπα νερό. Χαμήλωσε τη φωτιά και σκέπασε το κατσαρολάκι του. Όταν πήρε βράση έβαλε λίγη γλυκιά πάπρικα σκόνη και λίγο ξερό τριμμένο δυόσμο και άφησε να σιγομαγειρευτεί για 20 - 30 λεπτά.

Όταν το κοτόπουλο είχε βράσει και μαλακώσει, το Παράξενο Πιρούνι ξεσκέπασε την κατσαρόλα, δυνάμωσε τη φωτιά και άφησε τα υγρά να εξατμιστούν και τη σάλτσα του να δέσει.

Αν υπήρχε περισσότερος χρόνος θα ήταν τέλειο πάνω από ρύζι αρωματικό ή πουρέ πατάτας αλλά το Παράξενο Πιρούνι που πεινούσε και δεν κρατιόταν, σέρβιρε το υπέροχο κοκκινιστό του κοτόπουλο ζεστό μαζί με πράσινη σαλάτα και άφθονο κόκκινο κρασί. 🍷

Μια κρεμώδης, απαλή και ελαφρώς γλυκίζουσα σος με βάση το καρότο θα ήταν ό,τι έπρεπε. Το Παράξενο Πιρούνι αν και συνηθίζει να είναι αρκετά πικάντικο εκτός από  παράξενο, αυτή τη φορά με μια διάθεση μαμαδίστικη έφτιαξε τα γιουβαρλάκια αρκετά ελαφριά, μπορεί να πει σίγουρα λοιπόν πως είναι ένα πιάτο για παιδιά!

Τι χρησιμοποίησε για δυο μερίδες:

- 200 περίπου γραμμάρια κιμά γαλοπούλας

- 3 κουταλιές σούπας ρύζι

- ένα ασπράδι αβγού

- λίγα φυλλαράκια φρέσκου δυόσμου ψιλοκομμένα

- αλάτι, πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο

- 1/3 κούπας περίπου τριμμένη παρμεζάνα

- 2 μέτρια καρότα

- μισό λίτρο ελαφρύ γάλα

- 2 κουταλιές σούπας κορν φλάουρ

Το Παράξενο Πιρούνι ξεκίνησε ξεπαγώνοντας καλά τον κιμά του. Σε ένα μικρό κατσαρολάκι έβρασε το ρύζι, το σούρωσε και το άφησε να κρυώσει. Σε μπολ ανακάτεψε τον κιμά μαζί με το ρύζι, το ασπράδι του αβγού, τον δυόσμο, το αλάτι, το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και πρόσθεσε μια κουταλιά σούπας από την τριμμένη παρμεζάνα. Ζύμωσε πολύ καλά και άφησε το μίγμα να "ξεκουραστεί" μέσα στο ψυγείο για μια ώρα περίπου.

Στη συνέχεια το Παράξενο Πιρούνι έπλυνε, καθάρισε και έτριψε στο multi τα καρότα. Πρόσθεσε στο multi και μια κούπα περίπου από το γάλα και ξαναχτύπησε να ενσωματωθεί όσο γινόταν το καρότο με το γάλα. Έβαλε το μίγμα αυτό σε κατσαρόλα και το άφησε να βράσει σε σιγανή φωτιά για 10 λεπτά. Στο διάστημα αυτό έβγαλε το μπολ με το μίγμα του κιμά από το ψυγείο και έπλασε σε μικρά μπαλάκια.

Όταν λοιπόν τα γιουβαρλάκια είχαν μαγειρευτεί και μαλακώσει, το Παράξενο Πιρούνι διέλυσε το κορν φλάουρ σε λίγο ακόμα κρύο γάλα και το πρόσθεσε στην κατσαρόλα κουνώντας τη να βράσει λίγο ακόμα το φαγητό και κυρίως να πήξει ελαφρά η σάλτσα. Λίγο πριν κατεβάσει την κατσαρόλα από το μάτι της κουζίνας, έβαλε τελευταία και την υπόλοιπη τριμμένη παρμεζάνα, να λιώσει και να δώσει ακόμα ωραιότερη γεύση στη σος καρότου και στο όλο πιάτο ασφαλώς.

Σερβίρεται ζεστό και τρώγεται αμέσως!

Τα παραξενοπιρουνίσια, μαμαδίστικα, καροτένια αυτά γιουβαρλάκια είναι αφιερωμένα στο παιδί που κρύβεις μέσα σου. Άστο να βγει, άστο να παίξει, άστο να ψάξει. Κι αν αντιμετωπίσεις τον κόσμο με την υγιή περιέργεια ενός μικρού παιδιού, ίσως φανεί καινούργιος και -που ξέρεις- καλύτερος.