Το Παράξενο Πιρούνι

Σε παλιότερα παραξενοπιρουνίσια μπυροκαλλιστεία, η καστανή της Leffe είχε βγάλει εκτός συναγωνισμού την ξανθιά και την κοκκινομάλλα κερδίζοντας τελικά το στέμμα. Εδώ οι χάρες της κάνουν αυτά τα μπισκότα μοναδικά, όπως είναι όλα όσα φτιάχνει το ακούραστο Παράξενο Πιρούνι φυσικά! Δες λοιπόν πως θα τα φτιάξεις κι εσύ:

Υλικά:

- 125 γραμμάρια βούτυρο που έχει μαλακώσει σε θερμοκρασία δωματίου

- 1 1/2 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη ζάχαρη

- 2 αβγά

- 2 και 3/4 φλιτζάνια τσαγιού αλεύρι μαλακό ή για όλες τις χρήσεις

- 1 κουταλιά της σούπας baking powder

- 1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

- 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα

- 1/2 κουταλάκι του γλυκού κάρδαμο (κακουλέ) σκόνη

- 1/4 κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ σε σκόνη

- 1/4 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο

- ένα μπουκάλι (330 ml) μπύρα Leffe Brune 

- ένα σακουλάκι (200 γραμμάρια καθαρό βάρος) χουρμάδες αποξηραμένοι

- 1 φλιτζάνι φιστίκια αράπικα, ανάλατα & άψητα, χοντροτριμμένα στο multi 

Βάζεις από το πρωί τους χουρμάδες (όχι βασιλικούς χουρμάδες, τους πιο φτηνούς και πιο σκληρούς αποξηραμένους) να μουλιάσουν μέσα στη μπύρα (αν μπορεί να βρεθεί, ακόμα καλύτερη από τη Leffe Brune είναι μια καλή, αρωματική και ποιοτική Imperial Stout) μέσα σε ένα μεγάλο γυάλινο βάζο που το κλείνεις με το καπάκι του. Το απόγευμα λοιπόν, φτιάχνεις τα cookies. 

Βγάζεις τους χουρμάδες από τη μπύρα (θα είναι πολύ μαλακοί πια), αφαιρείς το κουκούτσι στο εσωτερικό τους, τους ψιλοκόβεις και τους πολτοποιείς μαζί με τη μπύρα στο multi, να βγει ένα μίγμα σαν πηχτό smoothie. Πρέπει να βγει 1 και 3/4 φλιτζανιού πολτός.

Χτυπάς κλασικά σε μπολ βούτυρο, ζάχαρη και αβγά να γίνει το μίγμα ομοιογενές και προσθέτεις το αλεύρι ανακατεμένο με τα υπόλοιπα στεγνά υλικά (δηλ. αλάτι, baking powder και μπαχαρικά) εναλλάξ με το μίγμα μπύρας - χουρμάδων.

Τέλος βάζεις και τα φιστίκια, ανακατεύεις ελαφρά να πάνε παντού στον χυλό και με ένα κουταλάκι γλυκού τοποθετείς μικρές ποσότητες από αυτόν σε βουτυρωμένο ταψί σχηματίζοντας τα μπισκοτάκια. Ψήνεις στους 190 βαθμούς σε φούρνο προθερμασμένο με αέρα για 10 - 15 λεπτά (ανάλογα και με τον φούρνο) μέχρι να δεις ότι στέγνωσαν και πήραν ένα ελαφρύ χρώμα.

Γίνονται πολλά, μένουν μαλακά και αφράτα για καιρό και δεν είναι πολύ γλυκά να σε λιγώνουν. Ταιριάζουν φυσικά αρκετά με μπύρα Leffe Brune ή κάποια άλλη Stout/Imperial Stout. 🍺

Το Παράξενο Πιρούνι έχει μια διαχρονική αδυναμία στην ποιοτική μπύρα. Αυτόν τον καιρό έχει μια αδυναμία και στο υπέροχο και πολύ ωφέλιμο Νο 1 φρούτο του δάσους, που δεν είναι άλλο από το βατόμουρο!

Γλυκόξινο, έντονο και αρωματικό, συνδυάζεται άψογα με την επίσης έντονη και φρουτώδη μπύρα του Χρυσού Δράκου (Gulden Draak) από το Βέλγιο. Το Παράξενο Πιρούνι δεν ήθελε και πολλά για να δημιουργήσει ακόμα ένα μπυροσορμπέ με κύριο συστατικό το αγαπητό βατόμουρο και μερικά ακόμα φρούτα που τα λες και του δάσους.

Υλικά:

- 400 γραμμάρια μίγμα κόκκινων φρούτων (βατόμουρα, φράουλες, δαμάσκηνα -τα περισσότερα ήταν τα βατόμουρα)

- 150 γραμμάρια ζάχαρη

- 150 γραμμάρια μπύρα Gulden Draak

- 120 γραμμάρια νερό

- λίγα φυλλαράκια φρέσκου βασιλικού και αρμπαρόριζας

- 2 κουταλιές της σούπας κονιάκ

Το Παράξενο Πιρούνι ξεκίνησε σιγοβράζοντας όλα τα υλικά (σε κλειστή κατσαρόλα) εκτός από το κονιάκ για 20 λεπτά, μέχρι να δει πως τα τα φρούτα είχαν μαλακώσει.

Στη συνέχεια πέρασε το μίγμα από το μύλο των λαχανικών (πολύ καλύτερο από το multi για τη συγκεκριμένη δουλειά), χρησιμοποιώντας την πολύ ψιλή σίτα.

Όταν το μίγμα είχε κρυώσει πρόσθεσε και το κονιάκ, έβαλε στην κατάψυξη και κάθε τόσο χτυπούσε το μίγμα λίγο - λίγο με το multi κατά τα γνωστά για να πετύχει την ωραία, μαλακιά και αφράτη υφή που ήθελε.

Την επόμενη μέρα, το Παράξενο Πιρούνι δοκίμασε το νέο μπυρο-σορμπέ του. Εκτός από το υπέροχο ροζ χρώμα, η γεύση ήταν τέλεια, ακριβώς όπως την είχε φανταστεί και την περίμενε δηλαδή το Παράξενο Πιρούνι.

Αυτά λοιπόν συμβαίνουν όταν οι Χρυσοί Δράκοι αντί να ξερνάνε φλόγες, προσγειώνονται σε δάση με βατόμουρα!

Ναι παγωτό! Μέσα στο καταχείμωνο. Γιατί μόνο ένα παράξενο, αντισυμβατικό πιρούνι θα ανέβαζε τέτοια εποχή συνταγή για παγωτό. Το ΑΠΟΛΥΤΟ χειμωνιάτικο μπυρο-παγωτό. Με μπύρα καλή, δυνατή, χειμωνιάτικη και μοναστηριακή! Άγια δηλαδή! 😊

Υλικά:

- 2 φλιτζάνια τσαγιού κρέμα γάλακτος πλήρης (400 ml)

- 1 φλιτζάνι τσαγιού φρέσκο γάλα πλήρες

- 1 μπουκάλι (330 ml) μπύρα Chimay Blue 

- 5 κουταλιές της σούπας μελάσα

- ένα κομματάκι φρέσκιας ρίζας τζίντζερ (σαν το μικρό σου δάχτυλο σε μέγεθος), ξεφλουδισμένο και κομμένο σε δύο μπαστουνάκια

- 4 ξυλάκια κανέλας

- 5 ολόκληρα γαρίφαλα

- 3 αστεροειδείς γλυκάνισοι

- 4 κόκκοι μπαχάρι

- 5 με 6 σποράκια μαύρο κάρδαμο (κακουλέ) όχι ανοιγμένα ή καθαρισμένα

- μισό κουταλάκι του γλυκού κόκκοι από μαύρο πιπέρι

- μισό κουταλάκι του γλυκού τριμμένο μοσχοκάρυδο

- 6 κρόκοι αβγών

- 1/2 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη ζάχαρη

- ξύσμα από μισό λεμόνι

- 15 γραμμάρια μαύρη σοκολάτα

- ένα κουταλάκι του γλυκού βανίλια σε υγρή μορφή

Σε μία κατσαρόλα, βάζεις την κρέμα γάλακτος, το γάλα, 1 και 1/3 φλιτζανιού τσαγιού από τη μπύρα (θα περισσέψει στο μπουκάλι 1/3 φλιτζανιού για το τέλος), τη μελάσα, το τζίντζερ, κανέλα, γαρίφαλα, γλυκάνισο, μπαχάρι, κάρδαμο, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. 

Σε σιγανή φωτιά ζεσταίνεις το μίγμα και το σιγοβράζεις σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία για 15 λεπτά περίπου ανακατεύοντας συχνά. Το αφήνεις να κρυώσει λίγο σκεπασμένο και στους κρόκους των αβγών τους οποίους χτυπάς σε άλλο μπολ με το σύρμα μαζί με τη μαύρη ζάχαρη, ρίχνεις σιγά - σιγά το χλιαρό μίγμα, ανακατεύοντας απαλά αλλά συνέχεια πάνω από νερό που βράζει (μπεν μαρί δηλαδή), μέχρι το μίγμα να πήξει λίγο (δηλαδή να γίνει custard). 

Σε μπεν μαρί θέλει περισσότερη ώρα απ' ότι αν γινόταν κατευθείαν πάνω στο μάτι της κουζίνας, αλλά έτσι εξασφαλίζεις ότι δεν θα κολλήσει. Αποσύρεις από τη φωτιά λοιπόν όταν είναι έτοιμο και ρίχνεις τη σοκολάτα κομμένη σε μικρά κομματάκια να λιώσει και να ομογενοποιηθεί μέσα στο μίγμα, το ξύσμα λεμονιού και το 1/3 φλιτζανιού τσαγιού μπύρα που είχες κρατήσει. Σουρώνεις τη χλιαρή ακόμα custard καλά και βάζεις τελευταία τη βανίλια.

Όταν κρυώσει τελείως βάζεις το μίγμα στην κατάψυξη και χτυπάς κάθε τόσο με το μπλέντερ όσες περισσότερες φορές μπορείς. Το Παράξενο Πιρούνι ξύπνησε από τα χαράματα και θυσίασε μια μέρα, αλλά την επόμενη η τέλεια μαλακιά, βελούδινη υφή του και η καταπληκτική, βαθιά του γεύση το ενθουσίασαν, του ήρθε να φωνάξει δοκιμάζοντάς το: 

Από τα καλύτερα παγωτά που έχει τσιμπήσει στη ζωή του -και πίστεψέ το, έχει τσιμπήσει πάρα πολλά! 😉