Το να ψήνεις μπισκότα είναι θεραπευτικό και το Παράξενο Πιρούνι δε σηκώνει κουβέντα. Ακόμα και τώρα που έχει κόψει τη ζάχαρη και το επεξεργασμένο αλεύρι, πάλι κάθε φορά που θέλει να κρατήσει το μυαλό και τα χέρια του απασχολημένα, θα ψήσει μπισκότα σαν αυτά. Και μάλιστα με νέα γεύση κάθε φορά!

Όταν το Παράξενο Πιρούνι βλέπει τα μπισκότα μέσα στο φούρνο να στεγνώνουν, να  σχηματίζονται, να παίρνουν "ζωή", αισθάνεται κάπως σαν μαμά που κυοφορεί και γεννά. Ως άλλος μυθικός Κρόνος βέβαια μετά... τρώει τα παιδιά του, αλλά you get the point που λένε και στο χωριό του.

Για να γεννηθούν λοιπόν καμιά 20αριά και βάλε από αυτά εδώ τα "μωράκια" το Παράξενο Πιρούνι χρησιμοποίησε ως βάση μισό ποτήρι του ουίσκι σπόρους από κεχρί. Το σιγοβράζει σε τετραπλάσια ποσότητα νερού μέχρι να γίνει στην όψη και στην υφή κάπως σαν πηχτός χαλβάς. Λίγο πριν απορροφηθεί το νερό, έβαλε αυτή τη φορά μερικά αμύγδαλα, ηλιόσπορο, λιναρόσπορο κοπανισμένο, λίγο μαύρο σουσάμι που είναι λέει σούπερ φουντ κι αυτό και κομματάκια αποξηραμένης παπάγιας χωρίς ζάχαρη.

Όταν το Παράξενο Πιρούνι απέσυρε το κατσαρολάκι του από την εστία πρόσθεσε και το ξύσμα ενός πορτοκαλιού, κανέλα, γαρίφαλλο, μπαχάρι και μοσχοκάρυδο σκόνη και ανακάτεψε πολύ καλά. Το μίγμα καθώς κρυώνει σφίγγει κι άλλο και το Παράξενο Πιρούνι το πλάθει με τα χέρια του σε μπισκότα τα οποία τοποθετεί επάνω σε χαρτί ψησίματος και ψήνει κλασικά στους 180 βαθμούς με αέρα για 15 με 20 λεπτά μέχρι να στεγνώσουν και να στερεοποιηθούν και ασφαλώς να μοσχομυρίσουν!

Με τα μπαχαρικά και το πορτοκάλι τα μπισκότα είχαν κάτι το... Χριστουγεννιάτικο και το Παράξενο Πιρούνι τα καμάρωσε ιδιαίτερα. Κάθε ένα από αυτά γέμισε με αρώματα και γλυκές, ζεστές, οικείες γεύσεις το μέσα του Παράξενου Πιρουνιού. Τα θεώρησε σύμβολο ελπίδας. Της ελπίδας που κρατά ως το πιο πολύτιμο αγαθό.