Φάβα από φασόλια βανίλιες Φενεού με καραμελωμένα κρεμμύδια και ροδάκινα
Ιουλίου 27, 2026
Είναι αστείο ή πιο σωστά κωμικοτραγικό το πως υπάρχουμε σαν ένα, αλλά ταυτόχρονα... χωρισμένοι στα δύο. Για παράδειγμα, τα κύτταρα πεθαίνουν και ξαναγεννιούνται, το δέρμα τραυματίζεται αλλά αναπλάθεται, οι τοξίνες αποβάλλονται. Το σώμα ξέρει. Το μυαλό ενώ ξέρει, δεν ωθεί πάντα έναν άνθρωπο να κάνει το σωστό, το ωφέλιμο δηλαδή για τη ζωή του.
Ο μέσος άνθρωπος διατηρεί τοξικές σχέσεις, τρώει βλαβερά πράγματα, πίνει, καπνίζει και πάει λέγοντας.
Ο μέσος άνθρωπος διατηρεί τοξικές σχέσεις, τρώει βλαβερά πράγματα, πίνει, καπνίζει και πάει λέγοντας.
Το Παράξενο Πιρούνι θυμήθηκε μια ωραία φράση από ένα πολύ καλό βιβλίο του Πωλ Όστερ που είχε διαβάσει κάποτε: "Σε όλους μας υπάρχει ένα κομμάτι του εαυτού μας που θέλει να πεθάνει. Ένα μικρό καζάνι αυτοκαταστροφής, που βράζει συνεχώς κάτω από την επιφάνεια."
Αυτό λοιπόν εξηγεί τις προβληματικές σχέσεις, τις κακές εξαρτήσεις και όλα αυτά που κάνουμε γνωρίζοντας πως μας βλάπτουν. Και ως ένα σημείο ίσως να είναι ΟΚ.
Το θέμα είναι αυτό που βράζει να μείνει μέσα σε μπρίκι και να μη χρειάζεται κατσαρόλα. Γιατί τότε... βράστα!
Σήμερα λοιπόν στη μεγάλη του κατσαρόλα a.k.a. χύτρα, το Παράξενο Πιρούνι βράζει φασόλια βανίλιες Φενεού και παντρεύει όπως πάντα απλά, μεσογειακά υλικά δημιουργώντας νέες γεύσεις και πρωτότυπους αλλά φυσικά ταιριαστούς συνδυασμούς!
Έχοντας μουλιάσει αποβραδίς τα φασόλια (με το μάτι πρέπει να ήταν 2 κούπες ωμά φασόλια σχεδόν) σε μπόλικο νερό να τα σκεπάζει και να αφήνει και αρκετό περιθώριο (μισής παλάμης περίπου), το Παράξενο Πιρούνι την επόμενη μέρα τα έβρασε για μια ώρα σε σιγανή φωτιά στη χύτρα του (αφού τα σούρωσε και τα ξέπλυνε καλά) πάλι με νερό όπου τα σκέπαζε και άφηνε και περιθώριο δύο δαχτύλων, μαζί με 2 μεσαία κρεμμύδια σε φέτες, 2 καρότα σε ροδέλες, δυο φύλλα δάφνης, μια μικρή, καυτερή αποξηραμένη πιπερίτσα, μερικά γαρίφαλλα, λίγους κόκκους κόλιανδρου, κόκκους κέδρου και ένα ξυλαράκι κανέλας.
Όταν έβρασαν και μαλάκωσαν, το Παράξενο Πιρούνι τα έκανε μια λεία και ομοιογενή κρέμα στο multi, πολτοποιώντας τα μαζί με τα κομματάκια των κρεμμυδιών και των καρότων και με όσο από το αρωματικό νερό όπου έβραζαν χρειάστηκε, έτσι ώστε να πετύχει μια ωραία, βελούδινη υφή. Η φάβα - βανίλια ήταν έτοιμη! 😊
Η φάβα βανίλια ήταν έτοιμη μεν, αλλά με κάτι έξτρα να τη στολίζει θα ήταν ακόμα καλύτερη δε, περίπου σαν τη Σαρλίζ Θερόν που αν και Θεάρα από τη φύση της, για να βγει και να φωτογραφηθεί φοράει μέικαπ και κοσμήματα.
Το Παράξενο Πιρούνι λοιπόν ως άλλος στυλίστας βρώσιμων όμορφων υπάρξεων, έκοψε σε φέτες 2 μέτρια κρεμμύδια και σε μικρή κατσαρολίτσα με ελάχιστο λάδι τα σώταρε, δηλαδή τα καραμέλωσε σε σιγανή φωτιά με σκεπασμένη την κατσαρολίτσα του, ανακατεύοντας συχνά, για 30 με 40 λεπτά περίπου. Στο ενδιάμεσο αυτού του διαστήματος πρόσθεσε ένα φύλλο δάφνης, μερικά γαρίφαλλα, λίγη γλυκιά πάπρικα και μια τσιμπιά μοσχοκάρυδο σε σκόνη.
Μερικά λεπτά πριν κατεβάσει από την εστία την κατσαρολίτσα του το Παράξενο Πιρούνι πρόσθεσε μισό ροδάκινο σε λεπτές φέτες καθώς και λίγο κουκουναρόσπορο και άφησε το ραδάκινο να μαλακώσει και να καραμελώσει κι αυτό, δίνοντας το άρωμά του και κάτι από το ντελικάτο κι αιθέριο καλοκαιρινό προφίλ του στα "ταπεινά" κρεμμύδια.
Το Παράξενο Πιρούνι σέρβιρε τη φάβα του χλιαρή με την επίσης χλιαρή, φρουτώδη και καραμελένια, λίγο spicy και φυσικά μοναδική στα χρονικά και τόσο πανεύκολη σος κρεμμυδιού - ροδάκινου και σε προτρέπει να τη δοκιμάσεις!
Από το Παράξενο Πιρούνι, τη Σαρλίζ Θερόν που αν και δεν είναι σήμερα μαζί μας, μας σκέφτεται και στέλνει την αγάπη της και τη φώκια - μασκότ που επέβλεπε την όλη διαδικασία, πιρουνίσια φιλιά! 💋
0 σχόλια