Το Παράξενο Πιρούνι

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το Παράξενο Πιρούνι έχει συνταγή για γλυκό με σοκολάτα αφιερωμένο στο πνεύμα της ημέρας. Για τον περιβόητο έρωτα που θέλεις να γιορτάσεις χωρίς καλά - καλά να ξέρεις τι σημαίνει. Και που μετά τις γιορτές δεν προλαβαίνεις να μετρήσεις τις πληγές σου.

Πως, που και κατά πόσο συνδέεται ο έρωτας με την αγάπη, πάλι κανείς ποτέ δεν υπολόγισε/κατάλαβε ακριβώς, γεγονός είναι όμως πως στην πορεία της ζωής σου το μεγαλύτερο κακό συνήθως θα στο κάνει κάποιος που λέει ότι σ' αγαπάει.

Γιατί κάθε ευλογία είναι μαζί και κατάρα.

Οπότε το Παράξενο Πιρούνι θα βαφτίσει αυτήν εδώ τη μους σοκολάτας "γλυκό της αποκατάστασης". Δεν έχει έντονη γεύση, δεν έχει άλλη βία, δεν έχει άλλη πίκρα αλλά ούτε και έντονη γλύκα. Είναι μεν γλυκιά αλλά υγιεινή, είναι... θεραπευτική. 

Μπορεί να μην επουλώσει τις πληγές σου αλλά κάπως, κάπου θα σε κάνει να ξεχαστείς, ή το Παράξενο Πιρούνι έτσι σκέφτηκε, "ψυχολογώντας" το προφίλ της. Για να τη φτιάξεις δε χρειάζονται παρά μόνο τέσσερα υλικά, η ψηστιέρα, το multi, ένα μαχαίρι κι ένα κουταλάκι.

Το Παράξενο Πιρούνι ξεκίνησε πλένοντας πολύ καλά τρία μέτρια κόκκινα, γλυκά μήλα. Αφού τα σκούπισε και χωρίς να τα καθαρίσει, έκοψε το καθένα οριζόντια σε τρεις φέτες και τα έψησε κάτω από το γκριλ της ψηστιέρας επάνω σε αλουμινόχαρτο και από τις δύο πλευρές. Όταν έγιναν χλιαρά, αφαίρεσε με προσοχή τα κουκούτσια και με την ψημένη, μαλακή και πιο γλυκιά σάρκα των μήλων έκανε στο multi έναν θεσπέσιο, αρωματικό και βελούδινο πολτό.

Το Παράξενο Πιρούνι στη συνέχεια έπλυνε και πάλι πολύ καλά 6 βασιλικούς χουρμάδες και αφού τους σκούπισε, τους αφαίρεσε το κουκούτσι και τους έκοψε σε ψιλά κομματάκια, τους πρόσθεσε στο multi και ξαναδούλεψε το μίγμα με τον πολτό ψητού μήλου να γίνει ομοιογενές. Πρόσθεσε και 2 κουταλιές κακάο σκόνη, ένα ωραίο βιολογικό με 1% λιπαρά που πέτυχε σε ψαγμένο μαγαζάκι, ξαναδούλεψε το μίγμα και τέλος πρόσθεσε στο multi 150 περίπου γραμμάρια μαλακό, ανάλατο ανθότυρο, χαμηλών λιπαρών κι αυτό, από το ίδιο ψαγμένο, βιολογικό μαγαζάκι.

Δουλεύοντας για τελευταία φορά το multi, το Παράξενο Πιρούνι σταμάτησε όταν είδε πως είχε πάρει μια ωραία, ομοιογενή, σοκολατένια κρέμα. Την τοποθέτησε σε γυάλινο βάζο στο ψυγείο και σέρβιρε μετά από μερικές ώρες όπου η μους είχε παγώσει και σφίξει κι άλλο.

Η ένωση αυτών των υλικών δημιούργησε μια κρέμα ελαφριά, κομψή, αρωματική που τρώγεται σκέτη από το βάζο με το κουταλάκι ή αν μπορείς να κρατηθείς δοκίμασε να τη χρησιμοποιήσεις σαν γέμιση σε πάστες, τάρτες, ταρτάκια και σουδάκια και.. δε συμμαζεύεται!

Μέχρι την επόμενη μοναδική συνταγή και ιδέα, πιρουνίσια φιλιά! 💋

Αν διαβάζεις Παράξενο Πιρούνι (αν όχι εσύ χάνεις), τότε ξέρεις τη συμπάθεια που έχει το ίδιο στη φρουτομαγειρική. Τα φρούτα αναδεικνύουν ένα πιάτο, ταιριάζουν με κρέας και κοτόπουλο, με άλλα λαχανικά και σίγουρα ταιριάζουν με πράσινα φυλλώδη λαχανικά σε σαλάτες.

Μετά το υπέροχο ριζότο με φρέσκα κουμ κουάτ που το Παράξενο Πιρούνι τόσο χάρηκε, 

σειρά έχει και μια πράσινη σαλάτα με κουμ κουάτ που με την προσθήκη λίγου μπλε τυριού και το κατάλληλο dressing μετατράπηκε σε πιάτο γκουρμέ και μάλιστα γκουρμέ express!

Το Παράξενο Πιρούνι ανακάτεψε ανάμεικτα πράσινα φύλλα σαλάτας, πρόσθεσε κι ένα φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομένο, ένα μέτριο τριμμένο καρότο τριμμένο στον τρίφτη από το χοντρό μέρος, μια χούφτα κουμ κουάτ κομμένα στη μέση και λίγο μπλε τυρί σε χοντρά τρίμματα.

Για το dressing σε ένα γυάλινο βαζάκι ανακάτεψε μια κουταλιά ελαιόλαδο, λίγο λιγότερο από μια κουταλιά μηλόξιδο, αλάτι και ένα κουταλάκι του γλυκού βιολογικό πετιμέζι σταφυλιού που έχει πάρει από το παζάρι στο Ζάππειο και είναι τόσο υπέροχο στις πράσινες σαλάτες μέσα στο συγκεκριμένο dressing, που το Παράξενο Πιρούνι δεν το βάζει πουθενά αλλού.

Το Παράξενο Πιρούνι ανακάτεψε ανελέτητα και στόλισε τη σαλάτα του με έξτρα κουμ κουάτ και κυβάκια μπλε τυριού.

Πιο κούκλα δε γίνεται πραγματικά. Με αρώματα μεθυστικά, με υπόσταση αιθέρια, με γεύση λεπτή, δροσερή, ελαφριά, εντυπωσιακή και φινετσάτη. Αυτή είναι κυριολεκτικά η Μόνικα Μπελούτσι των σαλατών! 🍊🌿👸

Οι ρίζες μπορεί να κόβονται αλλά δύσκολα ξεχνιούνται. Με αυτή την ωραία, φιλοσοφημένη ατάκα το Παράξενο Πιρούνι θα ξεκινήσει την παρούσα ανάρτηση  για να τιμήσει και να αξιοποιήσει το φρέσκο κουμ κουάτ που τόσο ευχάριστα και αναπάντεχα πέτυχε στο σούπερ μάρκετ πρόσφατα!

Δεν το βρίσκει στο Κερκυραϊκό σούπερ μάρκετ του νησιού του και το βρήκε στην Αθήνα! Και φυσικά το αγόρασε ευθύς αμέσως και η ιδέα για ένα ελαφρύ πιάτο με κουμ κουάτ έλαμψε σαν αστραπή πριν τη βροχή στο μυαλό του.

Για μια ατομική μερίδα το Παράξενο Πιρούνι χρησιμοποίησε:

♣ ένα ποτηράκι του κρασιού ρύζι καστανό, αναποφλοίωτο

♣ τρία τέτοια ποτηράκια νερό

♣ ένα μικρό ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο

♣ μια σκελίδα σκόρδο επίσης ψιλοκομμένη

♣ 2/3 από αυτό το ποτηράκι μπράντυ Μεταξά

♣ λίγους κόκκους μαύρου πιπεριού, κόλιανδρου και κέδρου

♣ μια μεγάλη χούφτα φρέσκα κουμ κουάτ κομμένα στη μέση

♣ λίγα φυλλαράκια φρέσκου βασιλικού

♣ ένα κομμάτι στο μέγεθος σπιρτόκουτου μπλε τυρί

Το Παράξενο Πιρούνι έπλυνε καλά το ρύζι του και το άφησε για λίγο να μουλιάσει μέσα σε νερό σε ένα βαθύ πιάτο. Στο κατσαρολάκι του έβαλε ένα κουταλάκι ελαιόλαδο και σώταρε κρεμμύδι και σκόρδο. Όταν "γυάλισαν" πρόσθεσε και το ρύζι του καλά σουρωμένο και έσβησε με το μπράντυ.

Όταν απορροφήθηκε το μπράντυ, το Παράξενο Πιρούνι πρόσθεσε το νερό, τα μπαχαρικά σε κόκκους, χαμήλωσε τη θερμοκρασία και άφησε το ρύζι με το κατσαρολάκι σκεπασμένο να σιγοβράσει για μισή ώρα με 40 λεπτά περίπου. Όταν η ώρα είχε περάσει, το ρύζι είχε βράσει και μαλακώσει και το νερό σχεδόν απορροφηθεί, το Παράξενο Πιρούνι πρόσθεσε τα κουμ κουάτ και το βασιλικό. 

Σε πέντε με δέκα λεπτά το ριζότο ήταν όπως το Παράξενο Πιρούνι το ήθελε, δηλαδή μαλακό και χυλωμένο και κανονικά θα ταίριαζε λίγο βούτυρο για να γίνει η υφή ακόμα πιο κρεμώδης και βελούδινη, αλλά το Παράξενο Πιρούνι που δε χρησιμοποιεί πλέον βούτυρο σκέφτηκε πως λίγο μπλε τυρί το οποίο θα λιώσει μέσα στο ζεστό ριζότο θα δώσει τα ίδια, αν όχι και καλύτερα αποτελέσματα.

Το πιάτο ήταν υπέροχο και το φρέσκο κουμ κουάτ που συνδυάζει την κομψότητα και την ένταση ταίριαξε άψογα με τα μπαχαρικά, το βασιλικό και το μεστό αλλά και αιχμηρό μπλε τυρί.

Κι αν πας κανένα Πάσχα ή καλοκαίρι μέχρι το πράσινο (ακόμα...) νησί της Κέρκυρας και φέρεις πίσω λικέρ κουμ κουάτ και κουμ κουάτ γλυκό ή γλασέ, κοίτα τι ωραία πραγματάκια μπορείς να φτιάξεις:

Μπισκότα με καφέ και κουμ κουάτ

Παγωτό παρφέ κουμ κουάτ

Παγωτό παρφέ γιαούρτι με κουμ κουάτ και Κερκυραϊκή μπύρα!

Μωσαϊκό με λευκή σοκολάτα και κουμ κουάτ

Το να ψήνεις μπισκότα είναι θεραπευτικό και το Παράξενο Πιρούνι δε σηκώνει κουβέντα. Ακόμα και τώρα που έχει κόψει τη ζάχαρη και το επεξεργασμένο αλεύρι, πάλι κάθε φορά που θέλει να κρατήσει το μυαλό και τα χέρια του απασχολημένα, θα ψήσει μπισκότα σαν αυτά. Και μάλιστα με νέα γεύση κάθε φορά!

Όταν το Παράξενο Πιρούνι βλέπει τα μπισκότα μέσα στο φούρνο να στεγνώνουν, να  σχηματίζονται, να παίρνουν "ζωή", αισθάνεται κάπως σαν μαμά που κυοφορεί και γεννά. Ως άλλος μυθικός Κρόνος βέβαια μετά... τρώει τα παιδιά του, αλλά you get the point που λένε και στο χωριό του.

Για να γεννηθούν λοιπόν καμιά 20αριά και βάλε από αυτά εδώ τα "μωράκια" το Παράξενο Πιρούνι χρησιμοποίησε ως βάση μισό ποτήρι του ουίσκι σπόρους από κεχρί. Το σιγοβράζει σε τετραπλάσια ποσότητα νερού μέχρι να γίνει στην όψη και στην υφή κάπως σαν πηχτός χαλβάς. Λίγο πριν απορροφηθεί το νερό, έβαλε αυτή τη φορά μερικά αμύγδαλα, ηλιόσπορο, λιναρόσπορο κοπανισμένο, λίγο μαύρο σουσάμι που είναι λέει σούπερ φουντ κι αυτό και κομματάκια αποξηραμένης παπάγιας χωρίς ζάχαρη.

Όταν το Παράξενο Πιρούνι απέσυρε το κατσαρολάκι του από την εστία πρόσθεσε και το ξύσμα ενός πορτοκαλιού, κανέλα, γαρίφαλλο, μπαχάρι και μοσχοκάρυδο σκόνη και ανακάτεψε πολύ καλά. Το μίγμα καθώς κρυώνει σφίγγει κι άλλο και το Παράξενο Πιρούνι το πλάθει με τα χέρια του σε μπισκότα τα οποία τοποθετεί επάνω σε χαρτί ψησίματος και ψήνει κλασικά στους 180 βαθμούς με αέρα για 15 με 20 λεπτά μέχρι να στεγνώσουν και να στερεοποιηθούν και ασφαλώς να μοσχομυρίσουν!

Με τα μπαχαρικά και το πορτοκάλι τα μπισκότα είχαν κάτι το... Χριστουγεννιάτικο και το Παράξενο Πιρούνι τα καμάρωσε ιδιαίτερα. Κάθε ένα από αυτά γέμισε με αρώματα και γλυκές, ζεστές, οικείες γεύσεις το μέσα του Παράξενου Πιρουνιού. Τα θεώρησε σύμβολο ελπίδας. Της ελπίδας που κρατά ως το πιο πολύτιμο αγαθό.

Η υγιεινή, "καθαρή" διατροφή δεν "πιάνει" μόνο το μεσημεριανό ή το δείπνο αλλά και το πρωινό ή το ενδιάμεσο σνακ όπου αναζητάς κάτι με γλυκιά γεύση. Και για να απολαύσεις κάτι γλυκό δε χρειάζεται καθόλου μα καθόλου όμως, να χρησιμοποιήσεις ζάχαρη!

Το σημερινό παραξενοπιρουνίσιο "ρυζόγαλο" είναι vegan, ή ρυζόγαλο χωρίς γάλα γιατί δε χρειάστηκε καν να χρησιμοποιηθεί φυτικό "γάλα" που το Παράξενο Πιρούνι φυσικά δεν αγοράζει, μια και δεν μπορεί να ενταχθεί στην καθαρή διατροφή αφού είναι φουλ στην επεξεργασία. 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, επομένως φροντίζοντας για την ύπαρξη μιας πηγής "καλού" υδατάνθρακα έτοιμης για άμεση κατανάλωση και χρήση, το φρόνιμο Παράξενο Πιρούνι είχε στο ψυγείο του σε ταπεράκι βρασμένο αναποφλοίωτο ρύζι. 

Εκεί που έπλενε τα πιάτα του μια μέρα, το Παράξενο Πιρούνι σκέφτηκε: "Δε βάζω κι ένα κόκκινο γλυκό μήλο κομμένο στα δύο κάτω από το γκριλ της ψηστιέρας να ψήνεται? Το μήλο ψήνεται εύκολα και γρήγορα με αυτόν τον τρόπο αφού το γυρίσεις και από την άλλη πλευρά, η φλούδα βγαίνει επίσης πανεύκολα και η ψημένη σάρκα του μήλου αφού γίνει χλιαρή γίνεται στο multi ένας βελούδινος πολτός που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μαρμελάδα μήλου και η γλυκιά της γεύση οφείλεται αποκλειστικά στα φυσικά σάκχαρα του μήλου που με το ψήσιμο την κάνουν ακόμα πιο γλυκιά!

Με τον παραπάνω τρόπο μπορείς να έχεις σε βαζάκι στο ψυγείο σου έτοιμο πολτό-μαρμελάδα μήλου για να αλείψεις στο ψωμί ή στη φρυγανιά σου, να προσθέσεις στο γιαούρτι σου και φυσικά να φας σκέτο!

Το Παράξενο Πιρούνι φεύγοντας ένα πρωί βιαστικό για να πάει να εργαστεί, έβαλε στο πι και φι σε ένα μικρό ταπεράκι λίγο βρασμένο αναποφλοίωτο ρύζι, τον πολτό του ψητού κόκκινου μήλου που είχε σε βαζάκι στο ψυγείο, ένα κουταλάκι του γλυκού ταχίνι ολικής άλεσης, λίγες μαύρες σταφίδες, λίγη καρυδόψιχα και άφθονη κανέλα και ανακάτεψε καλά.

Το προκομμένο κι εργατικό Παράξενο Πιρούνι πήρε και τον σκέτο καπουτσίνο του από αγαπημένο μαγαζάκι του κέντρου (ο καφές, το μόνο που αγοράζει πλέον απέξω) και ζέστανε το "ρυζόγαλο" του, απολαμβάνοντας ένα εξαίσιο γλυκό πρωινό όπου πραγματικά το "ρυζόγαλο" χωρίς γάλα είχε γεύση μηλόπιτας! Μιας μηλόπιτας φυσικής όσο δεν πάει, χωρίς γλουτένη, χωρίς ζάχαρη, χωρίς ζωικά προϊόντα, χωρίς καν μαγείρεμα! Με φυτικές ίνες και "καθαρά" συστατικά που ικανοποιεί την ανάγκη για γλυκό και σε χορταίνει για ώρες. 

Άσε λοιπόν τους άλλους μαζί με τον καφέ να αγοράζουν και μπάρες υποτίθεται σπιτικές και feel free να ευχαριστήσεις το ακούραστο Παράξενο Πιρούνι που τόσο απλόχερα μοιράζεται μαζί σου τις εύκολες, πρωτότυπες, αλλιώτικες και πάντα υπέροχες ιδέες του. 😊

Μέχρι την επόμενη μοναδική συνταγή και ιδέα, πιρουνίσια φιλιά! 💋