Το Παράξενο Πιρούνι

Η ομελέτα που δεν είναι ομελέτα, ή αλλιώς η ομελέτα με τα λίγα υλικά και τα πολλά εισαγωγικά! Το vegan της συνταγής το καλύπτει το ρεβυθάλευρο που το Παράξενο Πιρούνι φτιάχνει πανεύκολα στο σπίτι αλέθοντας στο multi αφράτα, ανάλατα στραγάλια (αφού τα στραγάλια όπως -μάλλον- ξέρουμε δεν είναι τίποτα άλλο από ψημένα ρεβύθια!).

Αυτός εδώ ο κορμός ή ρολό είναι κάτι σαν την αποδόμηση της κρέπας ή του pancake στην απλούστερη και υγιεινότερη εκδοχή τους. Αν το δοκιμάσεις, δε θα σταματάς να το φτιάχνεις κάθε φορά σε νέα γεύση και παραλλαγή, όπως κάνει και το Παράξενο Πιρούνι δηλαδή!

Το "παντεσπάνι" για το ρολό γίνεται με βρώμη και νερό, χωρίς τίποτα άλλο! Είναι ελαστικό όσο δεν πάει και τυλίγεται πανεύκολα. Αυτή τη φορά, χρησιμοποιώντας φρέσκο βασιλικό από τα καλοκαιρινά γλαστράκια της μαμάς στο παραξενοπιρουνίσιο χωριό, το Παράξενο Πιρούνι προσθέτοντας λίγο κακάο σκόνη από ένα ξεχασμένο πακετάκι στο ντουλάπι της κουζίνας, λίγο μέλι που υπάρχει πάντα στο σπίτι και αγοράζοντας και μια μικρή συσκευασία ανάλατου ανθότυρου, έφτιαξε ένα υπέροχο υγιεινό γλυκό σούπερ για πρωινό, αλλά και για κάθε άλλη ώρα της ημέρας φυσικά.

Για ένα μικρό ρολό, το Παράξενο Πιρούνι μούλιασε για μερικές ώρες (μπορείς και για όλο το βράδυ) μια κούπα νιφάδες βρώμης σε μια κούπα νερό. Ύστερα μπλένταρε το μίγμα βρώμης - νερού και όταν ομογενοποιήθηκε καλά πρόσθεσε μια χούφτα περίπου ψιλοκομμένα φυλλαράκια φρέσκου βασιλικού, λίγο μέλι και κακάο σκόνη και μπλένταρε και πάλι να γίνει εννιαίο μίγμα.

Σε ορθογώνιο ταψάκι το οποίο είχε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος ελαφρά λαδωμένο με ελάχιστο φιστικοβούτυρο, το Παράξενο Πιρούνι άπλωσε το παραπάνω μίγμα και έψησε σε φούρνο προθερμασμένο με αέρα στους 180 βαθμούς για 15 - 20 λεπτά, μέχρι να στεγνώσει, να στερεοποιηθεί και στην επιφάνεια να δημιουργηθούν μερικά σκασίματα, όπως στα brownies.

Το Παράξενο Πιρούνι έβγαλε από το φούρνο το ταψάκι του και ύστερα από αρκετές ώρες το ξεκόλλησε με προσοχή και ετοίμασε την πανεύκολη γέμιση για το ρολό του, σε δύο γεύσεις μάλιστα! Άνοιξε τη συσκευασία του ανθότυρου (περίπου 300 γραμμάρια καθαρό βάρος) και αφού το έκοψε σε μικρά κομματάκια το μπλένταρε κι αυτό μαζί με λίγο μέλι, φρέσκο ψιλοκομμένο βασιλικό και λίγο γάλα για να γίνει ένα ομογενοποιημένο μίγμα σαν σφιχτή σαντιγύ.

Άδειασε το μισό μίγμα ανθότυρου σε ένα μπολ και στο υπόλοιπο μισό μέσα στο multi το Παράξενο Πιρούνι πρόσθεσε λίγο κακάο και ξαναδούλεψε το μίγμα για να έχει έτσι και την σοκολατένια κρέμα με βασιλικό!

Η συνέχεια είναι προβλέψιμη, αφού το Παράξενο Πιρούνι άπλωσε πρώτα την λευκή κρέμα ανθότυρου επάνω στο παντεσπάνι βρώμης, ύστερα από πάνω άπλωσε την σοκολατένια και ρόλαρε προσεκτικά, τυλίγοντας καλά και σφιχτά με το λαδόχαρτο ρολό με κρέμα και τοποθετώντας στο ψυγείο για μερικές ώρες.

Το Παράξενο Πιρούνι συνέχισε με βραχάκια σουπιάς τηγανισμένα με το μελάνι τους, κάτι που τους έδινε μια ενδιαφέρουσα κριτσανιστή υφή και έντονη γεύση.

Το κυρίως πιάτο όμως ήταν αυτό που έκλεψε τις εντυπώσεις! Μουσακάς σε μια σούπερ ελεύθερη, θαλασσινή εκτέλεση και δημιουργική εκδοχή! "Μουσακάς" τόνου με πουρέ καπνιστής μελιτζάνας και κρέμα παρμεζάνας. Άψογη σύνθεση, βαθιά, μεστή γεύση, ένα ψαροπιάτο που θα κέρδιζε σίγουρα τον κάθε εχθρό του ψαριού.

Στο τέλος είχε κέρασμα σορμπέ λεμόνι και αρωματική πορτοκαλόπιτα. Το Παράξενο Πιρούνι κάποια στιγμή σίγουρα θα επανέλθει και για νέες δοκιμές! 

Αλλά ας φύγουμε για λίγο από την Αθήνα. Το Παράξενο Πιρούνι στις μέχρι τώρα τρεις φορές που έχει επισκεφθεί το νησί της Αίγινας, έχει φάει τις δύο από τις τρεις στο Ουζερί ο Σκοτάδης, στον παραλιακό δρόμο του λιμανιού της Αίγινας.

Είναι από μόνο του λόγος για να πας στην Αίγινα, είχε διαβάσει κάπου το Παράξενο Πιρούνι. Σίγουρα αποτελεί ένα μεγάλο πλεονέκτημα του νησιού! Εδώ δε θα βρεις τίποτα το περίεργο αλλά ό,τι δοκιμάσεις θα είναι φρέσκο και σε γενναία ποσότητα. Η χωριάτικη σαλάτα φρεσκότατη και υπερπλήρης, οι ψητές σαρδέλες ωραιότατες και ο γεμιστός κολιός που δοκίμασε την τελευταία φορά το Παράξενο Πιρούνι, μούρλια!

Το Παράξενο Πιρούνι στην πρόσφατη επίσκεψη του στη Σαλαμίνα για την οποία έχει κάνει ξεχωριστό αφιέρωμα εδώ, έφαγε με θέα τη θάλασσα στο Ουζερί Ο Κάκιας το καλύτερο και το πιο μαλακό καλαμάρι ever. Ο κατάλογος έγραφε πως είναι φρέσκο και δοκιμάζοντας το, αυτό επιβεβαιώθηκε!

Αλλά οι θαλασσινές εξορμήσεις δε χρειάζεται απαραιτήτως να είναι σε νησιά. Μόλις μια ώρα και κάτι από το κέντρο της Αθήνας τα Λουτρά της Ωραίας Ελένης, δυο τσιγάρα δρόμο από τον Ισθμό της Κορίνθου, προσφέρουν μπάνιο στη θάλασσα σε ήρεμους, οικογενειακούς ρυθμούς. Ωστόσο σε ένα τέτοιο ήσυχο μέρος όπου το Παράξενο Πιρούνι περίμενε να βρει ταβερνάκια με τα απολύτως βασικά, λίγο πιο πέρα από την παραλία των Λουτρών της Ωραίας Ελένης, δίπλα από την παραλία της Αλμυρής, βρίσκεται το Αλμυρίκι.

Πιο δίπλα στο κύμα πεθαίνεις. Αν είσαι και τυχερός και πέσεις σε μέρα χωρίς αέρα, θα φας δημιουργικά θαλασσινά πιάτα με επιρροές από τη μαμά Κέρκυρα μάλιστα (!) όπως τα ωμά, μαριναρισμένα κολοκυθάκια με κουμκουάτ που άνοιξαν την όρεξη για το κυρίως υπέροχο πιάτο που ήταν γιουβαρλάκια θαλασσινών με κρέμα κουνουπιδιού, εντελώς γκουρμέ πιάτα που το Παράξενο Πιρούνι ούτε στην Αθήνα δεν περίμενε να βρει!

Το καλοκαίρι στην Ελλάδα έχει ταυτιστεί μεταξύ άλλων και με το ταβερνάκι και το ουζερί -αν είναι και δίπλα στη θάλασσα, ακόμα καλύτερα! Όσο λοιπόν έχουμε καλοκαίρι, όσο τσιμπάμε νόστιμα και τριγυρνάμε σε όμορφα μέρη, ίσως είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην ευτυχία η οποία τόσο για ανθρώπους όσο και για πιρούνια, βρίσκεται στα απλά.